Wpis na 1. poziomie, wysłany 20 września 2005 o 23:49:08
Bo, qrna, nie ma z kim.
Kawalerskie młodego. Wszyscy popadali kilka godzin po północy. Jeden zawodnik, który ze mną walczył do świtu, następnego dnia ledwie żył. Musiałem sobie kroma zreanimować, bo nie było z kim siedzieć. Wschód słońca nad jeziorem, to coś przepięknego. Wodospad mgły spływający z lasu na taflę jeziora... Prześliczne. Po siódmej poszliśmy spać, dwie godziny później pobudka. Gdy reszta wstała, powitali mnie tekstem: ty żyjesz? E, tam...
Wesele. Świadkowałem, to nie mogłem za dużo wypić. Orkiestranci żegnali się: że też ty jeszcze stoisz... Eeee...
Poprawiny. Wieczorem zjechaliśmy do domu, bo się to zbiegło z urodzinami Mamy. Troszkę uchowanych po weselu flaszek wypiliśmy. Wcześniej nalewki miodowej trochę... Rano, gdy siedziałem przy komputerze, podeszła siostra i zapytała, jak się czuję.
— Normalnie, a co?
— No, bo tamci dwaj (świeży szwagier i jego brat – przypisek redakcji) leżą i zdychają.
— To może pójdę im klinika zaproponować?
Poszedłem. Spojrzeli na mnie cierpiącymi oczyma bitych psów – słyszeli naszą rozmowę, bo drzwi były otwarte. Eeee, małolitrażowi...
Urodziny Grega. Trochę wypiliśmy i zawieźliśmy jednego do domu, bo zszedł. Trochę czasu zmitrężyliśmy (miałem ubaw, bo w drodze powrotnej się zorientowałem, że Ola nie wzięła mojego portfela, który został u Justyny w torebce, więc jedziemy bez dokumentów – jak dla mnie, to nic nowego, ale ona się troszkę spłoszyła). Po powrocie jakoś szybko czas mijał. Alkohol też. Wróciliśmy prawie trzeźwi.
Bacówka. W środę wybraliśmy się z kumplem z południa, który do nas zawitał, do bacówki. Teraz to się nazywa chilly-willy, albo jakoś równie kretyńsko. To taki folklor jest teraz: nad morzem buduje się góralskie chaty, bo wszystko musi przecież idiotycznie wyglądać. A potem się je przebiera za meksykańskie (albo cholera wie jakie) budy. Żeby było jeszcze głupiej. W zasadzie nie pisałbym tego w ogóle, ale właśnie się dowiedziałem, że on się ostatkami sił trzymał, gdy wracaliśmy. No tak, w esemesie, którym meldował, że dotarł, narobił kilka literówek – to do niego niepodobne. A wypiliśmy po pięć piw raptem... Gdzie ci chłopcy z tamtych lat...
No, nie ma z kim pić. Nie ma z kim... Ale nie jest źle – w sobotę wpadają do mnie kuzyn i dwaj kumple. Śwagier też będzie. Coś wypijemy, to w niedzielę pewnie nawet na wybory pójdziemy. Na trzeźwo, to ja tym pazernym darmozjadom kulę w łeb, nie krzyżyk przy nazwisku mogę...
Całej wódki tego świata wypić się nie da. Ale trzeba próbować!